E’ l’amuri chi lu pumu fa liari,
fa calari lu latti nni la minna,
fa quagghiari lu cěu di la mičnnula,
la bedda frittedda fa cůnchiri,
furrania di li puvurieddi…
Chi nni purtŕ?…”, dicěamu a me’nannu,
quannu s’arridducěa di la campěa,
“cutupiddi!…”, me’ nannu arrispunněa;
nn’arrispunněa, me’ patri, “cutupiddi”,
quannu viněa di Marcatubiancu,
a ttiempu d’intrallazzu e contrabbannu…
E duoppu sessant’anni, un misi e un gnuornu,
“Chi fruttu č chistu?!…”, ancora, m’addumannu.